Afscheid van Spanje via de Costa Blanca en Costa Dorado

Dinsdag 4 maart 2014:

Om tien uur brengen we Arie bij de dierenarts. Wij gaan naar de Repsol om te wassen en brengen de middag met winkelen en cappuccino op een terrasje door. Om half zes krijgen we een telefoontje, dat we Arie kunnen ophalen. Alles prima gegaan en mevrouw heeft een Mcleans gebitje. Nu nog leren lachen.

We rijden daarna naar het strand in Guardamar en parkeren in een straatje. We maken een strandwandeling met Arie en liggen dan vroeg in bed.

Woensdag rijden we naar camping 'Cap Blanche' in Altea. Het is een warme, zonnige dag met een strakblauwe hemel. We nemen de kustweg door Allicante en Benidorm. In Benidorm stoppen we bij de gigantische toren, die ze bouwen. Bij de bouw zijn ze vergeten de lift in het bovenste gedeelte te bouwen. Een ongelooflijk dure fout.

Om twaalf uur parkeren we bij het museum van Altea en lopen naar de camping. Het is even zoeken, maar een wandeling over een camping vinden wij altijd leuk.

Guy zit voor zijn Dethleffs te 'klappen'met zijn Belgische buurman. We worden op zijn Guys hartelijk (wel gvd nog an toe) begroet.

We kletsen gezellig bij. Mieke en ik maken een lunch van sla, eieren, zalm en hesp. Vers stokbrood erbij en heerlijk buiten eten.

's Avonds gaan we met zijn vieren uit eten in het dorp. Dan nemen we weer afscheid. Morgen weer een stukje verder richting huis. We blijven zolang mogelijk nog genieten van het mooie weer en de Méditerranee.

Donderdag 6 maart:

Vandaag staat Gavea op het programma. Het ligt maar 76 km van Altea op de punt van het land. Onderweg zien we voor het eerst sinds maanden weer druivenstokken. Javea is een schattig plaatsje met een mooi oud centrum, veel leuke winkeltjes en restaurantjes bij de haven en de boulevard. De camperplaats stelt niet veel voor: een parkeerterrein, maar wel net achter de boulevard gelegen. Er staan zo'n 20 campers. We vinden een plaatsje aan de rand.

Als Piet zijn verkenningsrondje maakt, komt hij op de boulevard Fenny en Ko Groot tegen. Zij staan met Fenny's zus en man op dezelfde camperplaats. Spanje is soms ook heel klein.

Vanmiddag wandelen we over de boulevard en drinken een wijntje en eten een tapas op een terras in de zon. Later horen we op de camperplaats, dat de plek in La Marina is ontruimd door de politie. Waar of niet waar, sterke camperverhalen worden je soms ongevraagd meegedeeld.

We blijven tot zondag in Javea. We fietsen naar de haven en het oude dorp en de boulevard blijft leuk om te wandelen. We zien een Dethleffs camper, die gepimt is. Niet onze smaak, maar wel leuk om te fotograferen.

Vrijdag krijgen we buurtjes op de camperplaats. Het zijn Henk en Carla met hun drie honden, twee Jack Russels en een greyhound. Maandag stonden we ook naast elkaar in La Marina. Het is voor Arie even wennen niet in het middelpunt te staan.

We hebben twee gezellige dagen met elkaar.  

Zondag 9 maart vertrekken we naar El Puig de Santa Maria. Een vrije plaats op het strand. Het is een heerlijk rustige plek.

Om één uur liggen we weer gestrekt in de zon. Nog maar twee dagen en dan zijn we echt Spanje uit. We willen er alles nog uithalen. Vroeg rijden, vroeg stoppen en luieren in de zon. In de loop van de middag komen er nog twee campers. Altijd weer even een gezellig praatje. 

Maandag 10 maart 2014:

Brr. Het is 7°, als we vanmorgen om half acht opstaan. Gauw de gordijnen open, want de zon schijnt alweer en dan is het zo warm. Om kwart over acht rijden we uit El Puig. We volgen de TomTom om een beetje kilometers te maken vanmorgen. We rijden wel door het centrum van Valencia. Piet geniet daar altijd zo van om dwars door de grote steden te rijden. In Benicarlo drinken we koffie met gebak bij restaurant km 148. Een aanrader voor de volgende reizen. De dagmenu's zien er heerlijk uit. Er is wifi en het is schoon en betaalbaar. Dan neem ik sinds bijna drie maanden het stuur van Piet over. En het voelt gelijk goed. 

In Amposta doen we bij de Mercadona en de Lidl de laatste boodschappen in Spanje. Wodka met caramel voor Piet (net zo smerig als Whiskey cream. Brr), paté voor ons samen en een nieuw middel voor de wc (haha, is ook belangrijk).

De TomTom stuurt mij dwars door Tarragona. Even slikken, maar eigenlijk gaat het gewoon goed.

Om twaalf uur staan we op Platje Llarga. We hebben dit adres van Fenny gehad, maar onderweg zegt Piet al, dat we er al gestaan hebben. En natuurlijk heeft hij gelijk.

Drie jaar geleden en toen hebben we bij de zeilclub mogen douchen.

Als de stoelen buiten staan gaat Piet met Arie wandelen. Ik zet alvast alles voor de warme hap klaar. Piet komt glunderend terug. Ik weet het al, vanmiddag vast weer een hete, harde douche bij de zeilclub. Het is zo'n regelaar, mijn vent. Inmiddels is de temperatuur weer opgelopen tot 22° met een strakblauwe lucht.

We zitten tot zeven uur buiten en maken ook nog een strandwandeling. De vooruitzichten voor morgen zijn ook prima. We blijven nog een dagje hier. 

Dinsdag 11 maart:

Aan een stuk doorslapen is op Platja Llarga onmogelijk. De camperplek ligt naast de spoorlijn en er gaan wel zeven treinen in een uur. Daar wen je gauw aan en 's nachts rijden de personentreinen niet, maar vannacht om drie uur scheurde een goederentrein voorbij. Klaar wakker allebei.

De fietsen gaan er af vanmorgen. We gaan samen naar Tarragona. Arie blijft in de camper. Het is maar zeven kilometer. Wel met hoogteverschil, maar daar hebben we onze accuutjes op de fietsen voor.

We hebben geluk. Er is een grote markt in Tarragona. We kopen toch weer sokken en oorbellen. Daarna cappuccino met gebak op een terrasje. Bij de Toeristen Informatie halen we een stadsplattegrond en een plattegrond van de kathedraal. We fietsen eerst naar het Balcon del Mediterrani. Eigenlijk hetzelfde idee als in Nerja.

Daarna maken we op de fiets de klim naar de Kathedraal. Het is de moeite waard. Naast de kerk zien we ook het klooster en het museum.

Om half drie zijn we weer terug bij de camper. Arie is altijd blij, dat we er weer zijn.

We eten stokbrood en bakken garnalen in knoflook buiten. Een lekker roseetje en een wit wijntje erbij. Toch smaken ze minder lekker als Harrie en Ineke er niet bij zijn.

De fietsen gaan vanmiddag op de camper. Ze zullen er nu thuis pas weer afkomen. Morgen moeten we toch echt serieus aan de terugreis beginnen. 

Op de fotopagina van deze week nog meer foto's.