Zomer 2011 Portugal

Hoe het begon!!

Carolien en Pitti hebben een camper gekocht: de XGO Family 103. Een alkoofcamper. In april spreken we af met elkaar deze zomer naar Portugal te gaan.

Op het laatste moment lijkt deze vakantie niet door te gaan. Ik heb een slijmbeursontsteking aan mijn linker elleboog en moet maandag 25 juli worden geopereerd. We zijn beiden erg teleurgesteld, we hadden veel voorbereid en zouden voor Inek en Wiebe in Frankrijk nog wat spullen meenemen. Het is altijd een feest bij hen te zijn.

Op 18 juli is mijn elleboog veel minder dik. Ik heb er ook weinig last van. In overleg met de huisarts wordt de operatie uitgesteld tot woensdag 7 september.

In twee dagen zijn we reisklaar. Helaas lukt het niet meer Inek en Wiebe te pakken te krijgen.

Zo rijden we woensdag 20 juli toch naar Luxemburg om Koos (onze airdale terriër) weg te brengen naar Pitti’s moeder. Hij kan slecht tegen de hitte en zij wil hem graag verzorgen.

Wij blijven nog een dagje bij Carolien. Het is erg stil op de Ernzerberg. Pitti en de kinderen zijn dinsdag 19 juli met de camper naar Frankrijk vertrokken. We hebben afgesproken elkaar 26 juli te treffen op de camperplaats in St. Just sur Viour. Carolien vliegt met Nicky zondag 7 augustus naar Porto. Vanaf daar trekken we met zijn achten door Portugal. Vrijdag 26 augustus vliegen Caro en Nicky vanaf Faro weer terug naar Luxemburg en rijden wij met Pitti en de kinderen weer richting huis.

Vrijdag 22 juli rijden we naar Chaumont, een leuke camperplaats aan de jachthaven. Zaterdag komen we tot Treteau. Ook daar weer een prachtige plaats aan het meer. Zondag naar Egletons. Arjan, Liset, Pim en Bram zijn daar op vakantie. Bram wordt 25 juli 10 jaar en daar willen we natuurlijk graag bij zijn. We slapen in de camper op het parkeerterrein van het vakantiepark.

Maandag 25 juli rijden we met zijn allen naar Rocamadour. We parkeren buiten het dorp en wandelen in de regen naar beneden. Een steile afdaling en … ’s middags ook weer naar boven. Dan nemen we afscheid. Wij gaan naar St. Just sur Viour en zij gaan terug naar Egletons. Ondanks het slechte weer maandag, hebben we twee heerlijke dagen gehad.

Dinsdag 26 juli komen Pitti, Luc, Antonie en Mara. We blijven tot donderdag. Deze camperplaats is een aanrader, heerlijk rustig aan een riviertje. Er is water, stroom, en een toilet. Anke belt, dat zij ook weer goed geland zijn op Schiphol na hun vakantie in Macedonië.

Woensdag 27 juli gaan we de Pyreneeën in. We stoppen in Bagnères de Luchon. ’s Winters is dit een bekend skigebied. Nu wordt de kabelbaan gebruikt als startpunt voor wandel- en mountainbike- routes. Het is een leuk dorp, waar het goed vertoeven is. ’s Avonds wandelen we rond het meer. Arie en Willem gaan even lekker los. We krijgen een sms van Arjan, dat ook de Boulangiers weer bij Jip en Janneke 99 zijn.

Donderdag 28 juli:

We hebben het nog niet over het weer gehad. Dat was er ook niet. Vandaag hebben we onze eerste echte zomerdag. We rijden dwars door de Pyreneeën. We klimmen en dalen langs smalle wegen, gaan door de Bielsatunnel en genieten volop. Het is ruim 26⁰. Rond half vier stoppen we aan Embalse de Yesa (een meer). We rijden een onverharde weg af. We twijfelen even bij een waarschuwingsbord voor teken, maar besluiten toch hier te overnachten. We zoeken een plek zover mogelijk van de bomen en zo dicht mogelijk bij het meer. De kinderen vinden het reuze spannend. Tussen de grill van onze camper zit een vlinder. Zijn vleugels bewegen nog iets. Antonie denkt, dat hij de vlinder wel beter kan maken en legt hem in het gras.

We wandelen naar het meer, er staat haast geen water in. Op de terugweg verzamelen we hout om vanavond een vuur te maken.

Twee uur later hebben we gezelschap gekregen van nog vier campers.

Na het eten wandelen Piet, Arie en ik naar een verlaten dorp aan de overkant van de weg. Het is een flinke klim over de rotsen. Er is geen weg meer. Het doet ons aan Ouradour sur Glane denken. Alle huizen staan er nog. De een nog met balkon, de ander helemaal ingestort. Alles is overwoekerd met struiken met doornen. Net een sprookje.

Om negen uur zijn we terug en worden we enthousiast verwelkomd. Tijdens onze afwezigheid is de vlinder dood gegaan. Antonie en Mara hebben een graf gemaakt en het beestje zelfs een naam gegeven: Tuuntje.

Dan is het tijd voor het kampvuur. Piet maakt samen met Antonie en Mara het vuur aan. Al snel likken de vlammen alle kanten op. Onder toeziend oog van Piet mogen ze ook houtjes op het vuur gooien. Ze genieten van dit avontuur.

Vrijdag 29 juli rijden weer een stuk richting Porto. Vandaag stoppen we in Navarrete bij camping Navarrete. Er is een zwembad, wifi en een wasautomaat. Verder luieren we heerlijk in de schaduw bij de campers.

Later op de dag krijgen we een telefoontje van Carolien. Ze heeft de vlucht naar Porto geboard. Tot haar grote schrik merkt ze dat haar paspoort maar geldig is tot 14 augustus 2011 (en ook al vijf jaar verlopen) en ze dus niet kan boarden voor de terugvlucht uit Faro. Sommige zaken zitten bij de drie zussen toch in de genen, maar van wie hebben ze dat???

De Nederlandse ambassade in Luxemburg kan niet beloven, dat het nieuwe paspoort er volgende week vrijdag is. Het blijft dus nog even spannend.

Zaterdag 30 juli wandelen we ’s morgens met Pitti, Antonie, Mara en de honden naar Navarrete. Het is een echt Pelgrimsstadje met veel kleine hotelletjes en een stempelpost voor de bedevaartgangers. De afgelopen dagen hebben we al veel pelgrims onderweg gezien. Steeds weer bepakt en altijd een wandelstok in de hand.

In het centrum ontdekken we nog een oude arena. Nu in gebruik als parkeerterrein.

Op de terugweg naar de camping is het eigenlijk al te warm om te lopen. Petje af voor de twee kleinsten, die de wandeling van ruim 5 km met gemak lopen.

Morgen gaan we weer anroet.